امروزه، با مراجعه زیاد زوج یا زوجه به دفاتر وکالت مواجه هستیم که به دلیل خیانت همسر خود مبادرت به طلاق می نمایند. قضیه از آنجا شروع می شود که بسیاری از زوجین در فضای مجازی شروع به برقراری ارتباط با شخصی ناشناس می کنند و با پیش رفتن ارتباط ممکن است عکس و فیلم های مستهجن از اعضای بدن خود و یا دیگری ارسال کنند و یا چت های حاوی کلمات رکیک را برای یکدیگر ارسال نمایند.

 

همچنین مواردی نیز وجود داشته که زوج یا زوجه پس از ترک همسر از منزل با دعوت از دیگری شروع به بر قراری رابطه نامشروع با وی می کرده است. گاهاً این ارتباط منجر به عمل نامشروع و منافی عفت زنا شده و گاه نیز صرف بوسیدن، لمس کردن و معاشقه میان دو نفر بوده است. ماده 637 قانون مجازات اسلامی در این خصوص چنین مقرر کرده است:

«هرگاه زن و مردی که بین آنها علقه زوجیت نباشد، مرتکب روابط نامشروعیاعمل منافی عفت غیر از زنا از قبیل تقبیل ‌یا مضاجعه شوند، به شلاق تا نود و نه ضربه محکوم خواهند شد و اگر عمل با عنف و اکراه باشد فقط اکراه‌کننده تعزیر می‌شود».

 از این ماده تفاسیر گوناگونی به عمل آمده است. برخی از مفسران در عالم حقوق بر این باورند که این ماده دربردارنده روابط نامشروع در فضای مجازی نیز هست؛ اما دسته دیگری از حقوقدانان معتقدند که این ماده دربردارنده روابط فیزیکی میان طرفین است. مثالهای ذکر شده در ماده 637 نیز دلالت بر روابط فیزیکی دارند (بوسیدن، هم بستری...). در نهایت با توجه به متناقض بودن نظر قضات و مفسران در جلسه ای مبنی بر نقد رأی دادگاه تجدیدنظر استان تهران نظر اکثریت قضات بر این است که با توجه به کاربرد واژه "یا" در ماده 637 عمل نامشروع را از عمل منافی عفت تفکیک کرده است. بنابراین، ارتباط در فضای مجازی میان زن و مردی که علقه زوجیت میان آنها نباشد، مصداق رابطه نامشروع است. برای دریافت اطلاعات بیشتر اینجاکلیک کنید.

اثبات خیانت زوجین به یکدیگر چگونه است؟

اثبات خیانت با عنوان داشتن رابطه نامشروع با دیگری به دلیل دشوار بودن تهیه ادله از قبیل پیام و رد و بدل کردن عکس و فیلم رابطه نامشروع محسوب نمی شود.

طبق نظریات قوه قضاییه نیز منظور از رابطه نامشروع بوسیدن و بغل کردن و لمس کردن و ... می باشد؛ مگر اینکه محتوای پیامها حاکی رابطه عاشقانه یا جنسی باشد.

همچنین اگر ارتباط فیزیکی میان زوجین موجود باشد شرایط اثبات آن به سختی وجود دارد. برای اثبات وجود رابطه ناشمروع زنا ادله اثبات به شرح زیر است:

برای اثبات زنا سه راه وجود دارد:

1. اولین و راحت ترین راه برای اثبات زنا اقرار زانی یا زانیه است. البته اقرار در زنا دارای شرایطی است:

  • شخص باید عاقل و بالغ باشد؛
  • شخص باید با اختیار خود اقرار کرده باشد؛
  • شخص باید 4 مرتبه به عمل زنا اقرار کرده باشد؛
  • اقرار شخص عندالحاکم یا حتماً نزد قاضی صورت بگیرد.

اگر یکی از شرایط فوق نباشد، زنا اثبات نخواهد شد. چنانچه فردی کمتر از 4 بار به زنا اقرار نماید، به 31 تا 74 ضربه شلاق تعزیری محکوم خواهد شد. فرض کنید الف فردی است که زنا کرده؛ اما 3 مرتبه به زنای خود اقرار نموده است در اینجا مجازات وی 31 تا 74 ضربه شلاق خواهد بود.

2. دومین راه برای اثبات جرم زنا، استفاده از شهادت شهود است. شهادت شهود نیز در جرم زنا دارای شرایطی است:

  • 4 مرد عادل عمل نامشروع زنا را دیده باشند؛
  • 3 مرد به همراه 2 زن عمل زنا را مشاهده کرده باشند.

در واقع، قانون گذار شرایط سختی را برای اثبات جرم زنا در نظر گرفته است، علت آن این است که قانون گذار تمایل به پوشیده ماندن این دسته از جرایم داشته؛ به عبارت دیکر بنا به قاعده «ستر عیوب» قانون گذار تمایلی به اثبات و آشکار شدن این جرایم نداشته است.

3. سومین راه اثبات جرم زنا، علم قاضی است. فرض کنید مثلاً کسی از رابطه زنا عکس برداری و فیلم برداری کرده است و این امر موجب علم قاضی می شود.


در صورتی که ارتباط زوجین صرفاً در حد بوسیدن و لمس کردن فیزیکی باشد با اقرار طرفین، یا شهادت شهود می توان آن را اثبات نمود. برای اطلاعات بیشتر مقاله زنا در قانون مجازات اسلامی را بخوانید.